⇦ Back to De vier processen van motiverende gespreksvoering

Korte Beschrijving: Motiverende Gespreksvoering is een cliëntgerichte, directieve methode om intrinsieke motivatie voor verandering te versterken. Deze les focust specifiek op het ontwikkelen van discrepantie, een cruciaal element om mensen te helpen inzien dat hun huidige gedrag niet strookt met hun idealen of doelen, en zo een basis voor verandering te creëren.

Wat is Discrepantie in Motiverende Gespreksvoering?

Discrepantie verwijst naar de spanning of tegenstelling die ontstaat wanneer iemand zich bewust wordt van de botsing tussen hun huidige gedrag en hun persoonlijke waarden, doelen of idealen. Stel je voor: iemand zegt gezondheid belangrijk te vinden, maar rookt tegelijkertijd een pakje sigaretten per dag. Deze tegenstrijdigheid is een voorbeeld van discrepantie. In Motiverende Gespreksvoering probeer je als hulpverlener deze discrepantie op een respectvolle en constructieve manier te benadrukken, zodat de cliënt zelf de noodzaak tot verandering begint te voelen.

Het Belang van Discrepantie

Het ontwikkelen van discrepantie is essentieel omdat het de cliënt intrinsiek motiveert tot verandering. Externe motivatie, zoals straffen of beloningen opgelegd door anderen, is vaak minder effectief en minder duurzaam. Wanneer iemand zelf de innerlijke spanning voelt, is de kans groter dat ze actief naar een oplossing zoeken en zich committeren aan verandering. Het draait om het creëren van een "ik wil" in plaats van een "ik moet" gevoel.

Technieken voor het Ontwikkelen van Discrepantie

Er zijn verschillende technieken om discrepantie te ontwikkelen. Een belangrijke is het gebruik van open vragen die de cliënt aanmoedigen om over hun waarden, doelen en huidige gedrag te praten. Je kunt bijvoorbeeld vragen: "Wat is belangrijk voor je in het leven?" of "Hoe zou je willen dat je leven er over vijf jaar uitziet?". Vervolgens kun je reflecties gebruiken om de uitgesproken waarden en doelen te bevestigen en subtiel de link te leggen met het huidige gedrag. Het is cruciaal om dit op een niet-oordelende manier te doen, zodat de cliënt zich niet aangevallen of in de verdediging voelt.

Voorbeelden van Vragen en Reflecties

Stel, een tiener vertelt dat hij/zij graag naar de universiteit wil om ingenieur te worden, maar spijbelt vaak en haalt slechte cijfers. Je kunt dan vragen: "Wat is het belangrijkste aspect voor jou om naar de universiteit te kunnen?" en reflecteren: "Dus, een goede opleiding en een carrière als ingenieur zijn heel belangrijk voor je." Vervolgens zou je kunnen vragen: "En hoe helpt je huidige schoolbezoek en je cijfers je om dat doel te bereiken?". Je bent niet aan het veroordelen, maar je helpt de cliënt om de verbinding te zien tussen de gewenste toekomst en het huidige gedrag.

De Val van Veroordeling vermijden

Het is cruciaal om te vermijden dat je de cliënt veroordeelt of de les leest. Dat leidt vrijwel zeker tot weerstand. Het doel is om de cliënt zelf de connectie te laten maken. Gebruik een neutrale en nieuwsgierige houding, en focus op het faciliteren van de zelfreflectie van de cliënt. Herinner je dat de cliënt de expert is over zijn/haar eigen leven. Jouw rol is om te helpen bij het verkennen van hun waarden, doelen en hoe hun gedrag daaraan relateert.


Now let's see if you've learned something...


⇦ 3 Herkennen en Omgaan met Weerstand